Yıllar ne kadar da çabuk geçiyor.Siyah beyaz fotoğraf devri kapanalı epey oldu.En küçük kardeşim siyah-beyaz fotoğrafı olmadığı için çok üzülürdü.Yaşıtlarının hepsinin resimleri renksizmiş. O da keşke benimkiler de öyle olsa derdi
Valla bu iş hoşuma gitti 
Ne kadar kolaymış birşeyleri bir yerden alıp başka yerde yayınlamak . Arada işte yeni yeni uygulamalar öğrenip mutlu oluyorum 
İnsanın zor günlerinde yanında olan bir dosttur mendiller.
Gözyaşlarımızla ıslanırken, elimizde buruş buruş olurken bize dayanma gücü verirler.Yanaklarımızda biriken o damlaların yok olup yerlerine bir gülümseyiş getirmek isterler.
28 Mart 1990 / Çarşamba
Ben bu blog işini çok aksatıyorum.Aslında öyle çok şey var ki paylaşılması gereken.Uzun bir süredir öğrencilerimle açtığımız yeni blokla ilgileniyorum.Onların neler paylaşmak istediklerini öğrenme çabası içerisindeyim.İçlerinden biri bu blogda nasın hinlik yapabileceğini bile öğrendi.Artık kendi yazmak yerine kopyalamaya başladı.Bunu başarabiliyorsa bu yaşta ileride tam bir bilgisayar kurdu olabilecek demektir.
Okulda yine derslerle ilgili performans ve proje ödevleri başladı.Yine veliler öğrencilerden çok hevesli ödev araştırması yapmaya ve hazırlamaya.Türkçe dersinden proje konusu olarak pastörize süt üretimini verdik.Veliler fabrikaya bile gidecek desem yeri.Anne-baba olarak çocuklarının başarılı olacağına bir inansalar aslında sorun çözülecek.
Neyse bakalım bu dönemde nasıl ödevler gelecek...
Sonunda emelime ulaştım artık müzik dinleyebilecek bloğuma ziyarete gelenler.Ne kadar da kolaymış meğer.Bundan sonra şu yerlerini de ayarlayabilirsem bloğum daha güzel görünecek..
Aylar sonra tekrar bloğuma bakmaya karar verdim ...Zamanım yoktu demeyeceğim çünkü zaman hiç bitmez. Yazmaya üşendim ve en önemlisi hala müzik ekleyemeyince pek de içimden gelmedi doğrusu. Bu arada öğrencilerim biraz daha büyüdü. Onlar büyüdükçe sorumlulukları da arttı. Üstüne bu eğitim öğretim yılında altı yeni öğrenci sınıfıma kayıt oldu. En kötüsü bu öğrencilerin ikisi çok kötü durumda. Üçüncü sınıfta dersin birazını onlara ayırarak okuma yazma öğretmek zorunda kaldım. Kızdığım olay aslında öğrencilerin okuyamamaları değil , onların karnelerine sanki çok çok iyi öğrencilermiş gibi notlarla dolduran öğretmenlerde.İnsan en azından okuma yazma bilmediğini göstermek amacıyla bi not düşer karneye ... Ben de onlara nasıl davranmam gerektiğini ilk günden bilerek başlardım derslere.Çocuktur bu ne düşündüğü , niye yaptığı belli olmaz . Belki bana tepki veriyordur diye iki hafta kaybettim... Keşke ilk günden okuma yazma eğitimi verebilseydim . Öyle yapmış olsaydım şimdi normal derslere katılmaları daha kolay olacaktı.Bu arada artık ikiside okuma yazma öğrendiler. Oh be artık derslerimiz daha düzenli devam ediyor...
Ve bizim için büyük bir değişiklik daha oldu, artık sınıflarımızda internet bağlantısı var...
Yeni bir blog açacağız öğrencilerimle . Bakalım nasıl olacak ...
24 yıl önce ayrıldığım arkadaşlarıma şu küçücük alet yaklaştırdı beni.Evet internetten Almanya'daki arkadaşlarıma ulaşma imkanı buldum.Yıllar öncesine sürükledi beni internet.İyi - kötü günlerim geçti Almanya'da.Özlemedim diyordum kendime,tekrar oraya gitmek istemem diyordum ama eski okulumun sayfasına girdiğimde içimde bir sızı oluşuyor.Demekki hala unutamamışım o günleri.Şimdi 'acaba' diyorum kendime 'orada kalsam yaşamım nasıl olurdu?'.Bir bilinmeyenli denklem olsa hemen çözer cevabını bulurdum.Oysa bu tam 38 bilinmeyenli denklem oldu.Eminim kimsenin bunu çözmeye zekası yetmez.Orada yaşadığım yıllarda hep vatan özlemi içindeydim.Peki ya şimdi neyin özlemini çekiyorum hala anlayamıyorum?..2007 bana umutlarla gelsin istedim.Öyle umutlar olsunki 'bende buradayım işte görün ' diyebileyim.
Yeni bir yıla girdik ve ben bu yılın her yıldan farklı olarak daha umut dolu ve mutlu geçeceğine inanıyorum.Umarım dünyadaki herkez daha mutlu ve daha umutlu olur..........
Sonunda beklediğim tatil yağıyor.Ben çok seviyorum şu kar yağmasını.Ne güzel her taraf bembeyaz olacak ve belki sıcak evimde oturup camdan bakarak çayımı yudumlayabileceğim.NE OLUR BİRAZ DAHA YAĞSIN Kİ TATİL OLSUN ŞU OKULLAR.........
« Önceki ::
